O mnie

Nazywam się Przemek i unikam zostania prostytutorem*.

Rocznik 1981. Dla mnie w sam raz, chociaż od kilku lat dzieci i młodzież nie mówią do mnie „ej, ty”, tylko per „pan”. W dowodzie osobistym napisali, że jestem wysoki, ale nie na tyle, żeby grać w kosza na pozycji środkowego. Na komisji wojskowej orzekli, że zasługuję na kategorię A, lecz przez wadę wzroku nie przyznano mi bezterminowego prawa jazdy. W wolnych chwilach tropię groteskę, jem słodycze i uczę się języka ptaków.

Od dziecka uwielbiałem czytać i pisać. Po latach udało mi się zrealizować marzenia i wydałem trzy książki: „Camino inaczej” (Verbinum, I wydanie – 2009, II – 2013), „Zielony księżyc” (Area, 2010) i „Pół litra na krawędzi” (e-book, 2014). Napisałem jeszcze trzy powieści („Łowienie kaczek”, „Szkocka do lustra” i „Anioł krótkiego lotu”). Wciąż chce mi się pisać i tworzyć, stąd pomysł na bloga.

Dlaczego Hultaj? Jest we mnie sporo z łotra. Realizuję pasje i marzenia, wbrew malkontentom, ponoć już nie temu wiekowi i modzie na narzekanie.

No a Ali Baba? Bo wciąż mam w sobie dzieciaka i dbam, by we mnie nie umarł. Znajduję skarby, te drobne i wielkie. Wykradam je bandom rozbójników, tj. szarej rzeczywistości, rutynie, akceptacji przeciętniactwa, lękowi przed osądem społeczeństwa, obojętności. I dzielę się nimi z Tobą.

Życie jest jedno. Zbyt krótkie, by pozwolić sobie na to, by je zmarnować. Ja wybrałem, jak chcę je przeżyć, a Ty?

*Prostytutor – ten, kto dał w życiu dupy i konsekwentnie przepuszcza kolejne godziny, dni, tygodnie, miesiące i lata.